Andre de haan

Andre is onze huiskamerhaan. Nee, normaal is het zeker niet. Een reden heeft het wel. Doordat zijn snavel is vergroeid, kan hij slecht zelfstandig eten. De bovenhelft van zijn snavel groeit opzij in plaats van naar voren. Buiten zou hij zich dus niet kunnen redden.

Hij word gevoerd met gemalen graan gemengd met blikvoer voor katten. Dat in een schaaltje, zodat hij diep met zijn snavel er in kan pikken, en zo eet hij. In het begin moest ik hem met de hand voeren. Hij was verzwakt doordat hij al een poosje niet normaal had kunnen eten. Nu heeft hij prima door hoe hij het zelf kan doen. Het duurt alleen iets langer dan de normale kip erover zou doen. Ondertussen proberen we stukje bij beetje zijn snavel in model te vijlen. Volgens de dierenarts moeten we zo een heel eind komen.

 Heeft hij het wel naar zijn zin? Echt wel! S'morgens om een uur of 6 is hij de eerste die de katten wakker schud en vervolgens ons. Zijn grootste hobby is de katten pesten. In hun pootjes pikken als ze voorbij komen enzo. Hij heeft zijn eigen verblijf, waar hij het liefst is, maar op mijn lievelingskast vind hij het ook gezellig.

Dagelijks mag hij een uurtje naar buiten in de ren. Hij schreewt dan de longen, luchtzakken in zijn geval, uit zijn lijfje zodat iedereen weet dat hij er ook nog is. Wanneer hij dan weer in zijn kooi moet, tokkelt hij de hele tijd over wat hij nu weer heeft beleeft en graaft daarbij zijn hele verblijf om. Hij weet ook precies wanneer het etenstijd is. Dan maakt hij hele lieve piepgeluidjes, dus dom is hij zeker niet.

In de zomer mag hij best buiten wonen, maar nu is het gewoon te koud. Hij is tenslotte ook nog maar een half jaar oud, dus eigenlijk nog een beetje een kuiken.

Waar we de naam ANDRE vandaan hebben, moge duidelijk zijn.