Groningen...
Door Kitty van der Terp
Op dinsdag 1 augustus vernam ik van de situatie aan de ************* in Groningen. De bewoonster zou in bezit zijn van 9 katten, welke de woning dusdanig vervuild hebben dat het tot overlast heeft geleid. Van de 9 katten mocht bewoonster 3 houden. De vraag aan mij was of ik voor de 6 overige katten zo snel mogelijk een opvangplaats kon verzorgen. Dat is goed gelukt.
Op donderdag 3 augustus om 18.30 stond de afspraak met mevrouw ******* om de 6 katten te halen. We mochten de woning niet verder betreden dan de hal en de woonkamer, maar al snel kwamen we tot de ontdekking dat het om veel meer katten moest gaan. Wat ook een logisch gevolg is wanneer volwassen dieren niet worden gecastreerd. Na enig overleg met de politie, gaf Mevrouw ******* toe dat er nog 2 extra katten zouden zijn, buiten de 3 die zij mocht behouden. Dat kwam dus op een aantal van 11.
De volgende ochtend, vrijdag 3 augustus, om 11 uur was de ontsmetting van de woning ingepland. Daarvoor zouden we de 2 extra katten halen en zou mevrouw *******, ondanks ons aanbod, zelf zorg dragen voor tijdelijke opvang van haar 3 eigen katten. Echter om half 10 vrijdag morgen kregen we telefoon dat mevrouw van huis was gegaan met haar 3 katten omdat haar zuster een zelfmoordpoging zou hebben ondernomen. Haar katten zouden ondergebracht zijn bij een vriendin. Om 10 uur waren we dan aanwezig om alvast enige voorsprong te hebben op de ontsmettingsdienst.
Eenmaal op de bovenverdieping gearriveerd, werd onze angst voor vele dieren bevestigd door de vondst van een nestje kittens dat slecht een dag of 4 oud moet zijn geweest. In diezelfde,afgesloten kamer, bevond zich nog 1 witte poes. De kittens waren vuil en koud. Hun moeder was niet te vinden. Het kamertje zelf was bezaaid met troep en de vloer bestond uit een dikke laag niet te identificeren stinkende substantie. Om enigszins ruimte te creëren voor het vangen van de poes, moest het een en ander verplaatst worden. Alles wat aangeraakt werd begon onmiddellijk te bewegen en te zoemen. Bepaalde goederen waren overigens niet meer verplaatsbaar omdat ze aan de vloer vastgekoekt zaten. In het kamertje bevond zich geen voedsel of water voor de poes.
In de douchecel bevonden zich geen dieren, enkel eenzelfde substantie van verrot voedsel, ongedierte, urine en ontlasting van dieren. Ook iets wat ooit eens gediend moet hebben als kattentoilet, waarvan de inhoud reeds de rand overliep. Een stap naar binnen, liet al het aanwezige ongedierte kruipen en vliegen. Ook het toilet van de woning had het zelfde lot ondergaan. Niet meer fatsoenlijk toegankelijk. Ook daar waren geen dieren. In een volgende slaapkamer bevonden zich 4 katten. Op 1 na allen zeer angstig. Deze hebben we moeten vangen met dekens. Sommige waren zodanig bang dat ze tegen de ramen vlogen van angst. Ook in deze kamer was de vloer niet meer te zien en bestond enkel uit gedroogde en verse uitwerpselen en urine. De lucht was niet te harden en na iedere vangst was het zeer aanbevolen een beetje frisse zuurstof te halen. De ammoniak sloeg dusdanig op de longen dat ze er pijn van deden. Ook in deze, afgesloten kamer, was nergens voedsel of water voor de dieren aanwezig. Een kamertje ernaast bevatte enkel kleding en rotzooi tot middelhoogte opgestapeld en bezaaid met uitwerpselen van katten. Er waren geen dieren aanwezig op dat moment.
Op de beneden verdieping in de keuken bevond zich nog een witte kater welke door de dierenambulance gevangen moest worden met een vangstok. De keuken, voor zover deze daar toe kon dienen, stond vol met lege flessen en verpakkingen. Ook hier bevonden zich 2 katten toiletten met een overstromende inhoud en lagen uitwerpselen en urine overal. Water en voedsel is ook hier niet aangetroffen.
In de woonkamer had mevrouw ******* volgens afspraak de 2 poezen in de ons toebehorende vervoersboxen geplaatst. Hoe lang zij daar hebben gezeten is onduidelijk. Ook deze dieren konden niet beschikken over water of voedsel.
Omstreeks 13.00 zijn we met de dieren, 8 katten en 4 kittens, naar de dierenkliniek vertrokken voor hun eerst medische behoeften. Nu ging het dus in zijn totaal om 18 katten. Zo rond plusminus 17.00 uur belde mevrouw ******* met de vraag of er nog ruimte was voor 5 katten van een vriendin die in een zelfde situatie zou zitten. In eerste instantie werd dat voorlopig afgewezen, gezien de drukte die de vele extra katten reeds gaven. Na enig overleg toch besloten toe te stemmen omdat de moederpoes van de kittens mistte. Het vermoeden dat het om nog 5 katten van mevrouw ******* ging was dus zeer sterk. Een zeer schokkend telefoontje van een buurvrouw, bevestigde dat. Deze deelde mee dat mevrouw ******* 3 vervoersboxen uit haar afgesloten vuilcontainer haalde en daarmee in haar auto vertrok om even later bij de dierenartspraktijk te arriveren. Deze buurvrouw, welke direct naast de woning van mevrouw ******* woont, is tot zeker 3.30 de nacht er voor wakker geweest. Mevrouw ******* is om 9.30 vertrokken die vrijdag, waaruit geconcludeerd kan worden dat de katten tussen deze tijdstippen in de afgesloten container zijn geplaatst. Als bewijs zijn er verschillende foto’s van genomen door een aantal omwonenden. Dezelfde vervoersboxen zijn in de dierenartspraktijk met daarin de 5 katten, opnieuw als bewijs gefotografeerd. Aan de lucht van de kattenvachtjes was overigens zeer duidelijk dat ze uit hetzelfde huis kwamen. In 1 van de vervoersboxen, met daarin 2 poezen, werd gelukkig de moederpoes aangetroffen. Wat wel betekend dat haar kittens het uren lang zonder hun moeder hebben moeten stellen. Voor pasgeboren kittens is het van levensbelang dat zij minimaal eens per 2 uur voeding krijgen en in een omgeving zijn van zeker 32 graden. De kittens waren door deze scheiding dan ook enorm verzwakt. Er mag van geluk gesproken worden dat moederpoes ze meteen opnieuw accepteerde en ze maken het nu goed.
Voor alle katten, die uren lang in de afgesloten container hebben gezeten gold dat zij het zonder water, en sommigen zonder voedsel moesten doen. Ze verkeerden dan ook bijna allemaal in shock.
Na dit gebeuren door te hebben gegeven aan de woningbouwmedewerker, meneer Kruizinga, heeft hij onmiddellijk besloten dat alle dieren daar vandaan moesten en dat we maandag ochtend opnieuw de woning zouden doorzoeken.
Het aantal katten kwam na deze 5, op 23.
Diezelfde vrijdagavond 4 augustus, omstreeks 22.00 presteerde mevrouw ******* het opnieuw om een vervoersbox met daarin zeker 1 schreeuwende kat uit de afgesloten container te halen. Deze vervoersbox, met levende have heeft daar zeker 13 uur, zo niet uren langer, in gestaan.
Maandagochtend 7 augustus om 09.00 uur opnieuw gearriveerd aan de **************.
Mevrouw ******* werd geconfronteerd met het feit dat zij de katten in de vuilcontainer had verstopt en dat dit de spreekwoordelijke druppel was geweest. Zij ontkende dit en bleef dat ook doen terwijl haar verteld werd dat er foto’s ter bewijs zijn.
Agent ******* heeft donderdag de beschrijving en namen van de katten die mevrouw mocht behouden, op geschreven. Toen wij maandag de woning betraden, troffen we onmiddellijk een vervoersbox aan met daarin 3 witte kittens. Naar mijn inzicht van 2 verschillende leeftijden. Deze waren niet genoemd aan agent Kremer. Ook de, aangenomen, moederpoes van de kleintjes niet. Mevrouw ******* reageerde daarop door te zeggen dat deze aan een vriendin toebehoren maar we moesten ze maar mee nemen. 1 van deze kittens was stervende. Happend naar lucht, blauw aangelopen en een speekselend bekje. Mevrouw daar mee confronteren, had geen enkel effect. Het kitten was niet meer te helpen en is door de dierenarts ingeslapen en daarmee uit haar lijden verlost. Een oudere kater en 2 jongere katers kregen we ook mee. Dit na enige strubbelingen want mevrouw beriep zich op de gemaakte afspraak dat ze deze 3 mocht houden. Van de oudere kater was ook meteen duidelijk dat hij er slecht aan toe was. Uitzonderlijk mager, vies en geheel de vacht op zijn rug en delen van zijn staart waren vervilt. Dit is zeer pijnlijk voor het dier. Verder zijn er in de woning die maandag geen katten meer aangetroffen. Hiermee kwam het aantal katten op 30.
Zoals alle voorgaande keren is nergens voer of water voor de dieren aangetroffen.
Ook met de laatste dieren is een dierenarts bezocht, welke overigens van alles een verslag zal doen. Voor de eerder genoemde kater was het noodzakelijk achter te blijven bij de dierenarts voor verder onderzoek en verzorging.
Mijn indruk en mening:
Na zeker 14 jaar intensief werken en omgaan met katten, ben ik van mening dat dit een onleefbare situatie is voor een kat. Niet alleen is een kat een zeer schoon en zindelijk dier, maar is ze ook bijzonder gevoelig voor stress. Een schone voer en drink plaats en toilet is toch minimaal vereist om van een “katwaardig� leven te spreken.
Alle katten, met uitzondering van 1 moederpoes, zijn a-sociaal en gedragsgestoord.
Aan hun lichamelijke conditie is minimaal verwaarlozing te zien. Parasieten als vlooien, wormen en enorme hoeveelheden oormijt bij alle katten is daarvan teken. Ook waren de dieren niet gecastreerd wat betekend dat ze continu vermeerderen. Niet gecastreerde mannelijke katten zijn steeds bezig hun territorium af te zetten en te verdedigen wat gevechten en stress tot gevolg heeft. De vrouwtjes zijn doorlopend krols of drachtig wat tot gevolg heeft dat ze minder eten en veel van hun energie verloren gaat aan hun hormonale toestand. Hierdoor verminderd uiteraard hun weerstand met als gevolg zwakkere kittens en wederom stress.
Logischerwijs is er beslist sprake van inteelt. Ook dat komt de gezondheid niet ten goede.
Zeker een 3-tal poezen is drachtig maar vermoed word zeker meer. Zij verkeren dan nog in de beginfase waardoor het niet waarneembaar is door een dierenarts. Bij een aantal katten zijn symptomen van niesziekte gezien. De dieren zijn volgens de voormalige eigenaresse ook nooit gevaccineerd.
De symptomen van het ingeslapen kitten deden mij vermoeden dat het enige tijd zonder moederzorg is geweest. Dit is wat ik in de praktijk veelvuldig ben tegengekomen bij in de steek gelaten moederloze kittens. Het groot brengen van moederloze/gedumpte kittens, is een van de grotere taken binnen mijn opvangwerk. Het tweede kleinere witte kitten begon deze symptomen ook te vertonen maar heeft het dankzij enige medische handelingen van de dierenarts tot zover gered. Het grotere kitten maakt het uitstekend.
De zwart witte kater die sinds maandag bij de dierenarts verblijft, is zoals gezegd, zwaar vervuild en enorm mager (zie foto’s) In eerste instantie word dan gedacht aan een afwijking in de bek maar dat was niet het geval. Tot zover is uit de onderzoeken naar voren gekomen dat een bepaald leverenzym niet geheel in orde was en dat hij een fikse blaasontsteking heeft. Uiteraard is de vervilting van zijn vacht een duidelijk teken dat hem iets mankeert waarop door de eigenaar/verzorger gereageerd zou moeten worden. Zoiets doet vreselijk pijn door het constante trekken van de haren. Hierdoor verstikt ook de huid, welke dan begint te smetten met ontstekingen tot gevolg.
Alle dieren leden aan oormijt wat bij 1 kater heeft geleid tot een “schrompeloor�. Een zeer pijnlijk gevolg van oormijt. Dit had verholpen kunnen worden en zelfs voorkomen door de oormijt te bestrijden. Een poes heeft een hartruisje, een ander een enorm hoge hartslag. 2 katers hebben maar 1 ingedaalde teelbal. De jongste moederpoes heeft een plaque op haar tong wat gelukkig nu is ontdekt. Dit lijd zonder behandeling tot het staken van eten met alle gevolgen van dien.
Toch wil ik nog opmerken dat de dood van het kitten niet nodig was geweest wanneer mevrouw ******* volgens afspraak alle dieren, op de 3 na, had afgestaan. Door ze te verstoppen is een behandeling niet mogelijk geweest en dat neem ik haar ten zeerste kwalijk. Zo ook het scheiden van de moederpoes, welke uren in de container verbleef, en haar kittens. Dit alles word dan ook vernoemd in mijn aangifte, verwijzend naar artikel 36,37 en 39 van de Gezondheids en welzijnswet voor dieren.
Als laatste wil ik nog ter kennisgeving meegeven dat er ook een hondje uit het huis van mevrouw ******* is gehaald. Dat is gebeurt voor ik er van op de hoogte was maar omdat ik denk dat het verhaal niet kompleet is zonder dat te noemen, vertel ik even van hoe ik heb begrepen dat het er aan toe ging. Vrijdag 28 augustus heeft de dierenambulance hem meegenomen en afgegeven bij het asiel in Zuidwolde. Hij was er dusdanig aan toe dat hij niet op zijn pootjes kon staan. Zijn nagels waren enorm vergroeit wat daarvan mede oorzaak was. Toen de mensen in het asiel dachten te zien dat hij het niet zou overleven, hebben ze mevrouw ******* gebeld en het hondje, kwalijk genoeg, aan haar meegegeven om hem te laten inslapen. Ook het hondje was slachtoffer van verwaarlozing dus. Ook hij had aan beide oren dusdanig veel oormijt dat beide oren zijn verschrompeld. Door schudden en krabben gaat de oorschelp van binnen bloeden. Deze zwelt op tot het bloeden stopt en dan droogt het bloed en schrompelt het oor. Nogmaals; dit is zeer pijnlijk en kan verholpen en voorkomen worden. Het hondje heeft in zijn eigen vuil moeten liggen en werd nooit uitgelaten.
Iemand als mevrouw ******* word in de dierenwereld aangemerkt als “animal hoarder�, wat vrij vertaald “dieren verzamelaar� betekend. Deze hoarders hebben een ogenschijnlijk normaal leven en willen geen bemoeienissen van buitenaf. Zij zijn zelf overtuigd dat ze goed zijn voor hun dieren, niemand kan dat beter. Ze zien zelf niet dat hun dieren ziek zijn of vervuild. Hetzelfde geld voor de omgeving. Overvol, enorm smerig en onhygiënisch. Ook hun eigen slaapplaatst is vervuild door de dieren. Ze zien hun dieren als surrogaat kinderen. Vaak verzamelen zij ook andere dingen.
In amerika is dit een bekend en erkend verschijnsel en is zelfs aangemerkt als ziekte. Het hoarders syndroom. Hier is dat helaas nog niet zo maar komt wel regelmatig voor. De meeste hoarders vallen in herhaling.
Kitty van der Terp
Tot slot
Het verslag was dus bedoeld voor de instanties. Daarom heb ik enkel de feiten benoemd en heb de emotionele kant van het verhaal weg gelaten. We hebben natuurlijk staan janken en we waren godsgruwelijke moe. Later bleek er nog een poes in het huis aanwezig. Vencida. In een flitsactie heb ik ook die poes nog gevangen en woont zij nu heel gelukkig met 2 lotgenoten in België.
Alle katten zijn in no time geplaatst, permanent of tijdelijk. Nu heeft iedereen zijn of haar eigen mandje en met alle dieren gaat het perfect! Foto's en verhalen van eigenaren van de zogenoemde "Groningers" zijn hier straks ook te lezen. Natuurlijk ook foto's van hoe ze er nu uitzien.
