Een piepklein kitten liep tussen de weilanden aandacht te vragen van een paar voorbijgangers. Ze was ziek, vieze ogen, vieze neus, de gebruikelijke parasietenlading en erg mager. Gelukkig hebben de voorbijgangers haar niet genegeerd maar haar bij de opvang gebracht. Daar ging de kleine Sien in quarantaine in verband met haar snottebellen. Ze gedroeg zich absoluut niet ziek! Gelukkig maar. Ze at en dronk als een volwassen poes en was heel snel van haar snottebellen af.
Sientje moet nu 6 maanden zijn en is helemaal gezond verklaard alleen het blijft een klein smurfinnetje hoor. Ze weegt maar 1700 gram. Beslist niet mager, gewoon klein van stuk. Kleine oortjes, kleine pootjes, alles klein. Behalve.....haar karakter. Die denkt dat ze minstens een tijgerin is. Ze is voor niemand bang, staat altijd vooraan en zit altijd op het beste plekje namelijk bij mij op schoot. Luid spinnend, as we speak. Enkel bij nieuw onbekend bezoek schiet ze even weg maar komt dan al snel kijken wie daar is en vooral of diegene ook iets lekkers heeft mee gebracht.
Sientje zoekt ook een eigen mandje en een stel geschikte blikopeners met een lekkere warme schoot!