Tante lapje uit Friesland

Uit Munnekezijl, kwam een bezorgd telefoontje. Er zwierf daar al maanden een oude poes, waarvan de eigenaar was verhuist, en haar waren "vergeten".

De zomer had ze prima gered, maar nu werd het herfst en ze ging ziender oge achteruit. Met de winter voor de deur, beloofde dat niet veel goeds. Of ik iets voor de poes kon doen. Natuurlijk ben ik gaan kijken. Terwijl ik de kat bekeek,kwam ik er al gauw achter dat ze helemaal geen tandjes meer had! Waarschijnlijk heeft daar ook een ongelukje aan mee geholpen, maar ook haar leeftijd had er mee te maken. Het was wel heel aandoenelijk om te zien hoe haar tongetje uit haar bekkie hing.

Ze was inderdaad wat vermagerd en zat natuurlijk vol met vlooien, verder leek ze wel gezond. Jagen kon ze niet of nauwelijks meer, door het gebrek aan een goed gebit. Daarom besloot ik haar mee te nemen. Het was voor haar even wennen in een huis met zoveel muren, maar na een week had ze het prima naar haar zin en was niet meer van haar warmtedekentje af te slaan.

Eten ging prima, ook brokjes wist ze nog heel goed te verwerken. Ze nam dan ook al snel het model theemuts aan, wat betekent dat ze gezellig dikkie werd. Tijdens een plaatsingsweekend, georganiseerd door DE STICHTING POES EN POEZEN PENSION LUXOR, vond tante Lapje op haar oude dag toch nog een gezellig tehuis. Zo blijkt maar dat ook oude(re) poezen heel gezellig zijn en zeker een kans verdienen.