Tobi en Chap

Het begon met 2 kittens, een broertje en een zusje. Beide vreselijk ziek en vooral het meiske was er ernstig aan toe. Ze hadden niesziekte en stonden stijf van de vlooien. Voor het poesje betekende dat dat ze al een tijd niet had gegeten toen ze hier kwam. Ik noemde haar, bij gebrek aan inspiratie, Coco. Helaas kwam voor haar de hulp te laat. Ze was zo vreselijk ziek, ze gaf het op. Na alles uit de trucendoos te hebben gehaald,  moest ze  toch inslapen. Erg verdrietig om ze alsnog te moeten verliezen:( Ook haar broertje, die we toen nog Peanuts noemden, was er erg slecht aan toe. Met name zijn oogje baarde me zorgen. Dat was helemaal opgeblazen en stond op knappen. We  konden er niet meer aan doen dan het rustig en schoon houden en hem behandelen met antibiotica en pijnstillende koortsremmers. Opereren op zo'n klein kindje wat al zo ziek is, is geen optie tenzij het echt niet anders kan. Het moest hem pijn doen maar ondanks dat, veranderde hij in een heel vrolijk en  aanwezig kereltje. Opereren werd uitgesteld tot hij groter en sterker was.

Toen het met hem een stuk beter ging, kreeg hij een vriendje, Chap. Een zwart wit katertje, uit Duitsland nog wel. Helaas  had Chap iets onder de leden want vlak na binnenkomst werd hij verkouden. Desondanks at hij als een bootwerker, ongelooflijk! Hij had dus een tijd lang erg honger geleden. De heren konden het erg goed met elkaar vinden en hoewel Peanuts een stuk kleiner was dan Chap, liet hij zich het kaas niet van zijn brood eten.

P's oogje begon te slinken en het zag er na een tijdje heel mooi, rustig en schoon uit. Intussen had zich ook een geïnteresseerd baasje voor hem gemeld. Ze kwam langs om kennis te maken en was op slag verliefd. Vanaf dat moment is zijn naam veranderd in Tobi. Weken later, toen Tobi oud genoeg was om te verhuizen, kwamen ze hem halen. Maar waar we niet op hadden gerekend (wel stiekum gehoopt) was dat ze nu als een blok viel voor beide kereltjes. Chap was echt een kadootje, zo zegt ze. En ter plaatse werd besloten dat de mannetjes samen bleven! Chap is zo vreselijk lief en aanhalig. Tobi daarentegen is een ondeugd vol kattekwaad. Beide zijn erg gezond en wonen nu samen met nog 6 andere katten. Ze zijn een ware aanwinst voor de groep gebleken maar daarover en over hun grappen en grollen, verteld Inge jullie binnenkort!