Ik kreeg een telefoontje van een collega, met de vraag of ik 10 katten kon vangen op een boerderij. De boerderij was verkocht en de katten moesten er nu weg. De eigenaar van de boerderij was al een tijdje overleden, maar zijn broer verzorgde nu de katten.
Er moest erg veel geregeld worden, de castratie en sterilisatie, opvang na de operatie's en natuurlijk de permanente opvang. Het eerste wat je dan doet is een kijkje nemen terplaatse. Al gauw zag ik dat het aantal "ineens"rap gestegen was en nog steeds stijgende was. Een groot aantal poezen was duidelijk zwanger. Die moesten dus heel snel gevangen worden. Ik schatte dat het toch ging om een stuk of 25, later zou blijken dat het om 28 ging. Betekende dus ook dat er extra opvangadressen nodig waren enz. Tjonge en dat allemaal terwijl je er niet op rekent en zeker niet op zo'n groot aantal!
Ik heb hier de schuur ingericht alszijnde ziekenboeg voor alles wat gevangen werd en werd gesteriliseert of gecastreerd. Lastig verzorgen hoor zoveel wilde katten in kooitjes, die maar niet snappen dat je het beste met ze voor hebt. Mijn vriend is dus ook flink in zijn arm gebeten door een wilde kater die uit zijn kooi was ontsnapt. Ze zijn voornamelijk bang, niet agressief, maar ja een kat in het nauw…………
Maar goed, de voorbereidingen waren getroffen, en het vangen kon dus beginnen. De broer van de eigenaar kende de katten natuurlijk een stuk beter Hij nam een kooi mee het schuurtje in en deed alsof hij ze kwam voeren. Zo kon hij er meteen 6 in de kooi stoppen. Wist niet wat ik zag! De vangkooien zetten we dus voor de moeilijkere gevallen, de zwangere dames die extra op hun hoede waren. Hongerige maagjes deden hun werk en zo vingen we vrij snel de meeste katten.
1 cyperse poes was 's nachts in de vangkooi gelopen en had daar haar kleintjes gekregen, waarschijnlijk van de stress. Gelukkig waren we er vroeg die ochtend en kon ze dus meteen met ons mee naar huis. Ik plaatste haar over in een grotere kooi samen met haar 3 koters. Ze keek niet naar ze om, dus ik ging maar weg om haar de rust te gunnen en bij te komen van deze toch wel schokkende ervaring voor een wilde kat die gewend is de ruimte te kunnen kiezen.
Twee uur later ben ik nog even gaan kijken Er was niets aan de situatie veranderd Ze had alleen wel al het eten op gegeten, brokken, vlees alles. Maar de kittens lagen daar maar. Ik heb het nog een paar uur aangezien en toen had ik er genoeg van. Ze wilde ze niet, dus ik had geen andere keus kids van moeder te scheiden. Gelukkig had ik op dat moment een zogende poes, Mila. Erg zorgzaam, dus ik besloot ze eens aan elkaar voor te stellen. Eerst 1 kitten, dat accepteerde ze direct en begon het meteen te wassen. Dus de andere 2 er ook bij. Het leek allemaal prima te gaan, alleen groeiden 2 van de 3 niet genoeg. Bijflessen dus. Dat leek niet te helpen. Het poesje deed het prima maar de 2 katertjes gingen niet vooruit. Ik heb van alles geprobeerd, niets hielp. Het ene katertje ging al snel dood en ik verwachte dat de ander dan ook wel zou gaan. Maar hij had er zo'n zin in. Hij begon te spelen en te spinnen en vreselijk veel te eten. Hij wilde duidelijk leven. Hij was een stuk kleiner als zijn zusje, en ook een stuk dunner Maar goed, hij wilde leven dus ik hielp hem daarbij.
Nog steeds is hij veel kleiner en dunner dan zijn zus, maar hij heeft net zoveel lol. Ik verwacht niet dat hij oud word en ik ben ook bang dat hij geregeld een ritje naar de dierenarts moet ondergaan. Zolang hij gelukkig is, vind ik het prima en het maakt toch niet uit hoe hij er uitziet?
Zijn zusje is eens geplaatst maar kwam weer terug omdat ze niet at en zich alleen maar verstopte voor de anderen. Eenmaal "thuis" gekomen, vloog ze haar broer om de hals en heeft na het spelletje eerst flink gegeten. Mocht iemand in haar zijn geintereseerd, gaat dat dus alleen samen met haar broer wat ook het een en ander in houdt. Plaatsing word daardoor nog strenger (en ik was al zo streng), en degene moet zich goed bedenken dat hij/zij een zogenaamd kneusje in huis haalt wat de dierenarts rekening waarschijnlijk op zal krikken. Geintreseerden kunnen zich melden, maar hou altijd rekening met een vette nee! Nog steeds niet geschrokken? Bel dan gerust even.