Wanneer je het niet verwacht

Ook als je het niet verwacht, kom je dieren tegen die hulp nodig hebben. Niets vermoedend, op weg naar de supermarkt, rijd ik met mijn broertje door het dorp. Dit keer namen we een andere route als normaal omdat het al laat was. Misschien was dat het wel. Het was hartje zomer, dus hartstikke warm. Op de hoek van de straat lag een poes. Aan de conditie van de vacht zag ik in het voorbij rijden al dat er iets niet in orde was. Eerst dacht ik dat ik het me verbeelde, en we reden verder. Het zat me toch niet lekker dus ik vond dat we achter uit moesten. Natuurlijk werd er tegen gesputterd en geroepen dat er wel meer katten op de stoep slapen. Mee eens, maar hier was iets niet in orde.

Terug gekomen bij de poes, bleek ik inderdaad gelijk te hebben. Niet alleen was ze uitgedroogd en uitgehongerd, ze werd levend opgegeten door honderden vlooien! We hebben overal in de straat aangebeld, maar zoals verwacht was de poes van niemand.

Ze stonk vreselijk, maar ik hield haar toch stevig vast. Thuis gekomen heeft ze eerst een flink hoeveelheid vocht gekregen en een lekker bakje eten. Daarna heb ik een poging ondernomen alle vlooien te vermoorden, met veel plezier.

De volgende ochtend was ze nog steeds niet opgeknapt en ik was bang dat ze het niet lang meer zou redden. De dierenarts dacht daar helaas net zo over. De dehydratie en de bloedarmoede van de vlooien hadden haar hele lijfje aangetast en uitgeput. Ze is rustig ingeslapen. Ik troost mezelf met de gedachte dat ze anders op straat dood was gegaan, waarschijnlijk na nog het nodige lijden. Nu was ze haar laatste uurtjes toch nog met liefde opgevangen. Zelfs op de meest onverwachte momenten kom je dierenleed tegen.

Een eigenaar van de poes heeft zich nooit gemeld.