Wat je zoal beleeft.

Een collega vroeg me mee te gaan naar een oude poes die vermoedelijk in verwachting was. Gezien zij alleen bejaarde poezen opvangt, wist ze niet zeker of ze zelf kon constateren of de poes zwanger zou zijn. Het ging om een zwerfpoes die de bezorgde mensen mee hadden genomen. Ze hadden alle boerderijen in de omgeving wel gevraagd of zij een poes misten, maar dat bleek niet het geval. Wel vertelde een boerin dat er kittens waren geboren en dat de moederpoes eerst onvindbaar was, en later dood bleek te zijn. De kittens werden verzorgd door haar dochter.

Eigenlijk hoorden we het liever niet, want het was immers al druk genoeg. Later kregen we het er toch weer over en het zat me niet lekker. We besloten toch die mensen even te bellen, al was het alleen maar om wat advies te geven. Dat bleek niet overbodig. Ze voerden de kittens, nu 4 dagen oud, catmilk op een schoteltje! Ik vroeg hoe haar dochtertje het plassen en poepen oploste. Nou, niet dus. Dat ging ze te ver. Ik zag de bui al hangen en bood dus aan de kittens groot te brengen. Na overleg met haar dochter ging ze er op in. Die zelfde avond ben ik ze om 11 uur nog gaan halen. Volgens haar ging het prima met ze, waar ik dus zo mijn bedenkingen over had. Daar aangekomen werd ik voorgesteld aan de dochter van de boerin. Ze was niet ouder dan 10! Ik bereide me dus maar op het ergste voor. En inderdaad, in een koude kelder stonden de kittens in een doosje op de grond. Er zat geen beweging meer in en ze stonken vreselijk. Ik stopte ze snel onder mijn trui en heb het meisje beloofd goed voor ze te zorgen, maar dat ik wel bang was dat ze het niet zouden redden. Voor ik thuis was, was het eerste katje inderdaad al overleden. Een ander katertje vertoonde al hersenverschijnselen en ik vreesde dat hij de volgende was. Gauw naar huis. Op een warmtedekentje hebben ze eerst een infuus gekregen. Ook een opkikker leek nodig. Terwijl ik met ze bezig was, vroeg ik me af of het wel zin had en of het niet beter was om ze in te laten slapen. Ik besloot ze een kans te geven en de nacht af te wachten. Drinken deden ze niet, totaal geen zuigreflex. Het katertje met de hersenverschijnselen leek steeds te stoppen met ademen. Iedere keer als ik hem weer een zetje gaf, nam hij weer een hap lucht. Hij heeft een extra infuus gehad, en dat leek hem te helpen. Hij werd rustiger en viel in slaap. Zulke kittens mag je dus nooit alleen laten want gegarandeerd knijpen ze er dan tussen uit. Het beloofde dus een lange nacht te worden.
Zo halverwege de nacht begon er leven in te komen, na dat ze de eerste uren dus voor dood lagen. Voorzichtig druppelde ik wat melk in hun bekkies. Het zwart witte katertje, Fredje , reageerde als eerste. Dexie, het cypers met witte katertje, volgde snel. Alleen Ozzie, het wit rode katje met de hersenverschijnselen, had het nog niet helemaal in de gaten. Later die dag kreeg ook hij het in de gaten. Het leek dus goed te gaan.

Ik woog ze, en schrok me rot Ze wogen rond de 60gram. Een normaal geboorte gewicht ligt zo rond de 90 gram en ze waren al 4 dagen oud! Het werd dus een strijd. Heel langzaam gingen ze vooruit en eindelijk waren ze sterk genoeg voor een badje. Want ze stonken nog steeds vreselijk. Ze leken het heerlijk te vinden, en het badderen ging gepaard met een luid gespin en uiteindelijk vielen ze dan in slaap. Ze groeiden langzaam, maar het ging goed met ze Tot ze een ongeveer 2,5 weken oud waren ging alles prima. Ik merkte alleen aan Dexie dat hij een stuk minder actief was dan zijn beide broers. Later bleek ook waarom. Zijn hartje was niet in orde. Hij is een paar dagen later ook gestorven Ik vond het heel erg dat hij na zo'n strijd toch nog dood is gegaan.

Fred en Ozzie zijn inmiddels 13 weken oud al zien ze eruit als kittens van een week of 7. Ze zullen ook vast erg klein blijven. Dat nemen we op de koop toe. Momenteel hebben ze een niesvirus te pakken, maar ze zijn aan de beterende hand. Ze groeien heel goed en zoals verwacht zijn ze natuurlijk superlief.
Ik ben blij dat ik toch besloten heb ze een kans te geven. 2 van de 4 hebben het toch maar gered. En ja, ik weet er is een kattenoverschot, maar wat leeft heeft recht op een kans en een goede verzorging.

Geen speelgoed!

O en laat ik van de gelegenheid gebruik maken te melden dat kittens, of welk ander dier dan ook, geen speelgoed is voor kinderen! Natuurlijk is het van groot belang kinderen op te laten groeien met dieren, maar dan wel onder begeleiding van een verantwoordelijke volwassene.